The social media hot wire

Caius Postumius, cur omnium horum magister, Orata, non iucundissime vixerit? Si qua in iis corrigere voluit, deteriora fecit. Scripsit enim et multis saepe verbis et breviter arteque in eo libro, quem modo nominavi, mortem nihil ad nos pertinere. Ea possunt paria non esse.

Ut in voluptate sit, qui epuletur, in dolore, qui torqueatur.

Nec vero alia sunt quaerenda contra Carneadeam illam sententiam. Nosti, credo, illud: Nemo pius est, qui pietatem-; Verum hoc idem saepe faciamus. Sin autem ad animum, falsum est, quod negas animi ullum esse gaudium, quod non referatur ad corpus. Non dolere, inquam, istud quam vim habeat postea videro; At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate. Ut in geometria, prima si dederis, danda sunt omnia. Negat enim tenuissimo victu, id est contemptissimis escis et potionibus, minorem voluptatem percipi quam rebus exquisitissimis ad epulandum. Quod si ita se habeat, non possit beatam praestare vitam sapientia. Sic enim maiores nostri labores non fugiendos tristissimo tamen verbo aerumnas etiam in deo nominaverunt. Si id dicis, vicimus. An est aliquid per se ipsum flagitiosum, etiamsi nulla comitetur infamia?

picture-21

Itaque rursus eadem ratione, qua sum paulo ante usus, haerebitis. Mihi vero, inquit, placet agi subtilius et, ut ipse dixisti, pressius. Tamen aberramus a proposito, et, ne longius, prorsus, inquam, Piso, si ista mala sunt, placet. Mihi quidem Antiochum, quem audis, satis belle videris attendere. Quam nemo umquam voluptatem appellavit, appellat; Nihil minus, contraque illa hereditate dives ob eamque rem laetus. Quid affers, cur Thorius, cur Caius Postumius, cur omnium horum magister, Orata, non iucundissime vixerit? Si qua in iis corrigere voluit, deteriora fecit. Scripsit enim et multis saepe verbis et breviter arteque in eo libro, quem modo nominavi, mortem nihil ad nos pertinere. Ea possunt paria non esse.

Verum tamen cum de rebus grandioribus dicas, ipsae res verba rapiunt;

  • Quoniam, si dis placet, ab Epicuro loqui discimus.
  • Rhetorice igitur, inquam, nos mavis quam dialectice disputare?
  • Qui ita affectus, beatum esse numquam probabis;
  • Quae diligentissime contra Aristonem dicuntur a Chryippo.

Tubulum fuisse, qua illum, cuius is condemnatus est rogatione, P.

Quem si tenueris, non modo meum Ciceronem, sed etiam me ipsum abducas licebit. Aut pertinacissimus fueris, si in eo perstiteris ad corpus ea, quae dixi, referri, aut deserueris totam Epicuri voluptatem, si negaveris.

Cur iustitia laudatur? Atque his de rebus et splendida est eorum et illustris oratio. Amicitiae vero locus ubi esse potest aut quis amicus esse cuiquam, quem non ipsum amet propter ipsum?

E quo efficitur, non ut nos non intellegamus quae vis sit istius verbi, sed ut ille suo more loquatur, nostrum neglegat. Deque his rebus satis multa in nostris de re publica libris sunt dicta a Laelio. In qua quid est boni praeter summam voluptatem, et eam sempiternam? Omnes, qui non sint sapientes, aeque miseros esse, sapientes omnes summe beatos, recte facta omnia aequalia, omnia peccata paria; Urgent tamen et nihil remittunt. Ut scias me intellegere, primum idem esse dico voluptatem, quod ille don. Nam illud vehementer repugnat, eundem beatum esse et multis malis oppressum. Quamquam ab iis philosophiam et omnes ingenuas disciplinas habemus;

Frater et T. Et si in ipsa gubernatione neglegentia est navis eversa, maius est peccatum in auro quam in palea.

Cur haec eadem Democritus?

Sonia Spears

Sonia Spears

Res enim se praeclare habebat, et quidem in utraque parte. Quae quidem vel cum periculo est quaerenda vobis.